Wprowadzenie: Maliny w Ogrodzie – Dlaczego Przycinać to Konieczność?
Wprowadzenie: Maliny w Ogrodzie – Dlaczego Przycinać to Konieczność?
Maliny to prawdziwy skarb każdego ogrodu – ich soczyste, słodkie owoce są jednymi z najbardziej wyczekiwanych letnich (i jesiennych!) przysmaków. Jednak aby cieszyć się obfitymi zbiorami i zdrowymi, silnymi krzewami, nie wystarczy tylko posadzić roślinę i czekać. Kluczowym elementem pielęgnacji malin jest regularne i przemyślane przycinanie. To zabieg, który decyduje nie tylko o ilości plonów, ale także o witalności krzewu, jego odporności na choroby i szkodniki, a nawet o smaku i wielkości owoców.
Wielu początkujących ogrodników popełnia błąd, traktując przycinanie malin jako opcjonalną czynność. Nic bardziej mylnego! Bez odpowiedniego cięcia krzewy szybko się zagęszczają, pędy stają się słabe, a owoce drobnieją i są bardziej podatne na gnicie. Z czasem cały krzew może stać się siedliskiem chorób i szkodników, tracąc zdolność do efektywnego owocowania. Właściwe przycinanie to zatem strategiczna inwestycja w przyszłe plony. Usuwając stare, chore czy uszkodzone pędy, stymulujemy roślinę do wytwarzania nowych, silnych przyrostów, które będą obficiej owocować. Poprawiamy również cyrkulację powietrza wewnątrz krzewu oraz dostęp światła słonecznego, co jest fundamentalne dla zdrowia rośliny i jakości owoców.
Termin i technika przycinania malin są ściśle powiązane z ich odmianą i sposobem owocowania. Istnieją bowiem maliny letnie, owocujące raz w roku na pędach dwuletnich, oraz maliny jesienne (zwane też powtarzającymi owocowanie), które dają plon na pędach jednorocznych, często nawet dwukrotnie w sezonie. Zrozumienie tych różnic jest absolutnie kluczowe dla prawidłowego przeprowadzenia zabiegu, dlatego w niniejszym artykule szczegółowo omówimy, kiedy i jak przycinać poszczególne typy malin, aby maksymalnie wykorzystać ich potencjał.
Rozszyfrowujemy Typy Malin: Klucz do Terminowego Cięcia
Zanim chwycimy za sekator, musimy dokładnie zidentyfikować, jaką odmianę malin uprawiamy. To właśnie typ owocowania – na pędach jedno- czy dwuletnich – jest podstawowym czynnikiem determinującym optymalny czas i metodę przycinania. Błędne rozpoznanie i zastosowanie niewłaściwej techniki może skutkować brakiem plonów w danym roku, a nawet osłabieniem całego krzewu.
Maliny Letnie (Owocujące na Pędach Dwuletnich)
Maliny letnie to tradycyjne odmiany, które dają plon tylko raz w roku, zazwyczaj od czerwca do sierpnia, w zależności od odmiany i regionu. Charakteryzują się tym, że owoce pojawiają się na pędach, które wyrosły w poprzednim roku. Pędy te, po zakończeniu owocowania, stają się bezużyteczne – nie zaowocują ponownie i stopniowo obumrą. Pozostawienie ich tylko niepotrzebnie zagęszcza krzew, konkuruje o składniki odżywcze z nowymi pędami i stanowi potencjalne źródło chorób.
Przykładowe odmiany malin letnich to popularne 'Glen Ample’, 'Laszka’, 'Malling Promise’ czy 'Canby’. Ich pędy łatwo rozpoznać – są zazwyczaj grubsze, często zdrewniałe u podstawy, a po zbiorach często widać na nich resztki szypułek po owocach.
Maliny Jesienne (Powtarzające Owocowanie, Owocujące na Pędach Jednorocznych)
Maliny jesienne, określane również jako maliny powtarzające owocowanie, to grupa odmian, która zyskała ogromną popularność w ostatnich latach. Ich główną cechą jest to, że owocują na pędach jednorocznych, czyli tych, które wyrosły w bieżącym sezonie. Oznacza to, że plony zbieramy jesienią (często od sierpnia aż do pierwszych przymrozków), a w przypadku niektórych odmian i strategii cięcia, możliwe jest również wcześniejsze, letnie owocowanie.
Najbardziej znane odmiany malin jesiennych to 'Polka’, 'Polana’, 'Poranna Rosa’ czy 'Autumn Bliss’. Ich pędy są zazwyczaj cieńsze i bardziej elastyczne niż u malin letnich. Cięcie tych odmian może być prowadzone na dwa sposoby, w zależności od preferencji ogrodnika: jako jednorazowe owocowanie jesienne lub jako podwójne owocowanie (letnie i jesienne).
Zrozumienie tych fundamentalnych różnic jest pierwszym i najważniejszym krokiem do prawidłowego przycinania malin. Bez tej wiedzy, nawet najlepiej naostrzony sekator na niewiele się przyda.
Maliny Letnie: Cięcie po Owocowaniu dla Obfitych Zbiorów
Przycinanie malin letnich to zabieg, który wykonujemy raz w roku, ale jego strategiczne znaczenie dla zdrowia i wydajności krzewu jest nie do przecenienia. Pamiętajmy, że te odmiany owocują na pędach dwuletnich, co oznacza, że pędy, które właśnie zakończyły owocowanie, nie wydadzą już plonu w kolejnych sezonach. Właśnie dlatego kluczowe jest ich usunięcie.
Optymalny Termin i Technika Przycinania Malin Letnich
Najlepszy moment na przycinanie malin letnich przypada tuż po zbiorach, zazwyczaj od połowy lipca do końca sierpnia, ewentualnie na początku września. Ważne, aby nie zwlekać z tym zbyt długo. Im szybciej usuniemy pędy, które już zaowocowały, tym więcej energii roślina będzie mogła skierować na rozwój nowych pędów tegorocznych, które zaowocują w przyszłym roku.
Jak to zrobić krok po kroku?
1. Identyfikacja pędów: Po zbiorach łatwo rozpoznać pędy, które owocowały. Są to zazwyczaj starsze, często zdrewniałe u podstawy pędy, na których pozostały resztki szypułek z owocami lub zaschnięte kwiatostany. Często są też nieco jaśniejsze, bardziej szarawe lub brązowe niż młode, zielone pędy, które jeszcze nie owocowały.
2. Cięcie przy ziemi: Wszystkie pędy, które zakończyły owocowanie, należy wyciąć jak najniżej, najlepiej tuż przy samej ziemi. Nie pozostawiamy żadnych kikutów, ponieważ mogą one stać się wrotami dla patogenów. Używamy do tego ostrych sekatorów, które zapewnią czyste i gładkie cięcie.
3. Selekcja młodych pędów: Jednocześnie z usuwaniem starych pędów, dokonujemy selekcji młodych, tegorocznych przyrostów. Zostawiamy 4-6 najsilniejszych i najzdrowszych pędów na każdy metr bieżący rzędu (lub 6-8 pędów na jeden krzew, jeśli maliny rosną w formie pojedynczych roślin). Pozostałe młode pędy, zwłaszcza te słabe, cienkie, uszkodzone lub rosnące poza wyznaczoną strefą, również wycinamy tuż przy ziemi. Pamiętajmy, że zbyt duża liczba pędów prowadzi do zagęszczenia, gorszego doświetlenia i mniejszych owoców.
4. Podwiązanie (opcjonalnie): Jeśli pędy są długie i wiotkie, można je podwiązać do drutów rozciągniętych między palikami, aby zapewnić im lepsze wsparcie i ekspozycję na słońce.
5. Usuwanie chorych i uszkodzonych: Niezależnie od wieku pędu, zawsze usuwamy te, które wykazują oznaki chorób (np. plamy, zniekształcenia), są uszkodzone mechanicznie, połamane przez wiatr czy obciążenie owocami.
Dlaczego to takie ważne?
* Skupienie energii: Roślina nie marnuje energii na utrzymywanie pędów, które już nie zaowocują. Całą siłę kieruje na rozwój przyszłorocznych pędów.
* Lepsze doświetlenie i wentylacja: Usunięcie zbędnych pędów poprawia dostęp światła do młodych przyrostów i owoców, co przekłada się na ich lepsze wybarwienie i smak. Zwiększa się również cyrkulacja powietrza wewnątrz krzewu, co znacząco zmniejsza ryzyko chorób grzybowych, takich jak szara pleśń czy antraknoza. Badania wykazały, że prawidłowe przerzedzanie krzewów malin może obniżyć występowanie chorób grzybowych nawet o 30-50%.
* Łatwiejsze zbiory: Dobrze prowadzony krzew z optymalną liczbą pędów jest znacznie łatwiejszy w obsłudze podczas zbiorów.
Wiosenne Docięcie i Formowanie
Choć główne cięcie malin letnich odbywa się po zbiorach, warto jeszcze raz przyjrzeć się im wczesną wiosną (przełom lutego i marca, przed ruszeniem wegetacji). W tym czasie usuwamy wszystkie pędy, które mogły przemarznąć zimą (są suche, kruche, często brunatne w przekroju) lub zostały uszkodzone. Możemy także skrócić wierzchołki najdłuższych pędów o około 10-15 cm, jeśli chcemy pobudzić je do rozkrzewiania się i zwiększenia liczby owocujących pąków. Należy jednak pamiętać, że zbyt silne cięcie wiosenne może opóźnić owocowanie. Celem jest zachowanie optymalnej wysokości krzewu (ok. 1,5-1,8 m), która ułatwia zbiory, ale jednocześnie maksymalizuje potencjał plonowania.
Maliny Jesienne i Powtarzające Owocowanie: Strategie na Cały Rok
Maliny jesienne, ze względu na specyfikę owocowania na pędach jednorocznych, oferują ogrodnikom dwie główne strategie przycinania. Wybór metody zależy od tego, czy zależy nam na jednym, ale bardzo obfitym plonie jesiennym, czy na dwóch mniejszych zbiorach – letnim i jesiennym.
Strategia I: Jednorazowe Owocowanie Jesienne (Najpopularniejsza i Najłatwiejsza)
Ta metoda jest zdecydowanie najczęściej stosowana i polecana, zwłaszcza początkującym ogrodnikom. Jest prosta, skuteczna i gwarantuje bardzo obfity jesienny plon, a także minimalizuje ryzyko chorób.
Termin i Technika:
Przycinanie należy przeprowadzić późną jesienią, po zakończeniu owocowania (często w listopadzie lub grudniu), lub wczesną wiosną, przed ruszeniem wegetacji (koniec lutego, marzec). Wielu ogrodników preferuje cięcie wiosenne, ponieważ pozwala to pędom na lepsze gromadzenie substancji odżywczych i lepsze zimowanie. Jeśli jednak jesienne cięcie jest wygodniejsze, nie ma przeszkód, by je wykonać.
1. Cięcie wszystkich pędów przy ziemi: To jest klucz! Niezależnie od tego, czy pęd owocował, czy nie, wszystkie pędy malin jesiennych wycinamy tuż przy samej ziemi. Nie pozostawiamy żadnych kikutów. Robimy to ostrym sekatorem, a w przypadku większych areałów można użyć nawet kosy spalinowej (z odpowiednią ostrożnością).
2. Usuwanie resztek: Po cięciu dokładnie usuwamy wszystkie odcięte pędy z plantacji. Są one potencjalnym źródłem chorób i szkodników.
3. Brak pędów dwuletnich: W tej strategii nie ma mowy o pędach dwuletnich, więc nie ma potrzeby ich selekcjonowania ani skracania wierzchołków. Cała roślina co roku odradza się od podstaw.
Zalety tej metody:
* Prostota: Jest to najbardziej nieskomplikowana metoda przycinania malin.
* Obfity plon jesienny: Roślina całą swoją energię kieruje na rozwój nowych pędów i wyprodukowanie jednego, ale bardzo intensywnego i obfitego plonu jesiennego. Odmiany takie jak 'Polka’ czy 'Polana’ potrafią w ten sposób dać nawet 2-3 kg owoców z każdego metra bieżącego rzędu.
* Zmniejszone ryzyko chorób: Brak starych pędów, które mogą być siedliskiem patogenów, oraz lepsze przewietrzanie krzewów znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób grzybowych.
* Mniejsze problemy ze szkodnikami: Zimujące formy szkodników często giną w wyniku usunięcia pędów.
* Odporność na mróz: Pędy są zazwyczaj niższe i bardziej zwarte, co zwiększa ich mrozoodporność.
Strategia II: Podwójne Owocowanie (Letnie i Jesienne)
Niektóre odmiany malin powtarzających owocowanie (np. 'Joan J’, 'Fallgold’) pozwalają na uzyskanie dwóch zbiorów w ciągu roku. Jest to nieco bardziej skomplikowane i wymaga precyzyjnego cięcia.
Termin i Technika:
1. Cięcie po zbiorach jesiennych (pierwszy etap): Po zakończeniu jesiennych zbiorów (listopad/grudzień) usuwamy jedynie te części pędów, które owocowały jesienią. Zazwyczaj jest to górna część pędu. Pozostałą, nieowocującą dolną część pędu pozostawiamy.
2. Wiosenne formowanie (drugi etap): Wczesną wiosną (marzec) przycinamy pozostawione części pędów. Skracamy je do około 100-120 cm wysokości, usuwając wszelkie uszkodzone fragmenty. To właśnie z tych pędów uzyskamy wczesne letnie owoce.
3. Cięcie po zbiorach letnich (trzeci etap): Po zakończeniu letniego owocowania (lipiec/sierpień) usuwamy te pędy, które owocowały latem, wycinając je tuż przy ziemi.
4. Selekcja nowych pędów (czwarty etap): Jednocześnie dokonujemy selekcji nowo wyrosłych pędów (tegorocznych), które zaowocują jesienią. Zostawiamy 4-6 najsilniejszych pędów na metr bieżący rzędu, a pozostałe wycinamy.
Zalety tej metody:
* Dwa zbiory: Możliwość zbierania owoców przez dłuższy okres – latem i jesienią.
Wady tej metody:
* Mniejsze plony: Każdy zbiór (letni i jesienny) jest zazwyczaj mniej obfity niż pojedynczy, jesienny plon z krzewów przycinanych na jedno owocowanie.
* Zwiększone ryzyko chorób: Pozostawienie pędów na zimę zwiększa ryzyko przemarznięć i chorób, zwłaszcza szarej pleśni. Pędy mogą być również bardziej podatne na ataki szkodników.
* Bardziej skomplikowane: Wymaga większej uwagi i precyzji w identyfikacji pędów.
Rada praktyczna: Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z malinami jesiennymi, zdecydowanie polecam strategię jednorazowego owocowania jesiennego. Jest prostsza, daje pewniejszy i większy plon, a także znacząco ułatwia utrzymanie krzewów w zdrowiu.
Wiosenne Przebudzenie i Cięcie Młodych Sadzonek: Fundament Zdrowego Wzrostu
Wiosna to czas odrodzenia w ogrodzie, a dla malin jest to moment kluczowy na ostateczne kształtowanie krzewów przed intensywnym sezonem wegetacyjnym. Wiosenne cięcie nie dotyczy tylko odmian jesiennych (o czym pisaliśmy w poprzednim rozdziale), ale jest również niezbędne dla malin letnich jako uzupełnienie cięcia po zbiorach, a przede wszystkim dla młodych, nowo posadzonych roślin.
Wiosenna Lustracja i Docięcie Malin Letnich (Luty/Marzec)
Jak wspomniano wcześniej, maliny letnie główne cięcie przechodzą latem po owocowaniu. Jednak wczesna wiosna, zanim pąki zaczną nabrzmiewać, to idealny moment na dokładną lustrację krzewów i przeprowadzenie „kosmetycznych” poprawek.
Co robimy wiosną z malinami letnimi?
1. Usuwanie uszkodzeń zimowych: Przede wszystkim, szukamy wszelkich pędów, które nie przetrwały zimy. Mogły one przemarznąć (są suche, kruche, często ich rdzeń jest brązowy lub czarny), zostać złamane przez wiatr czy śnieg, lub uszkodzone przez gryzonie. Takie pędy wycinamy tuż przy ziemi.
2. Skracanie wierzchołków: Pędy, które pozostawiliśmy na przyszłoroczne owocowanie, mogą być bardzo długie. Aby pobudzić je do silniejszego rozkrzewiania się i wytworzenia większej liczby pąków owocowych, skracamy ich wierzchołki o około 10-15 cm. Celujemy w wysokość około 1,5-1,8 metra. Pamiętajmy, że na niższych, ale mocniejszych pędach często wyrastają większe owoce. Jeśli chcemy uzyskać wyższe krzewy, które można łatwiej zmechanizować do zbiorów, możemy je zostawić nieco wyższe, ale zawsze usuwamy słabsze i cieńsze końcówki.
3. Przerzedzanie (jeśli konieczne): Jeśli jesienią zbyt wiele pędów zostało pozostawionych lub przez zimę wyrosły nowe odrosty korzeniowe, wiosna to ostatnia szansa na ich przerzedzenie. Zostawiamy optymalną liczbę pędów (4-6 na metr bieżący rzędu), dbając o dobry dostęp światła i powietrza.
4. Cięcie w suchą pogodę: Zawsze starajmy się przycinać w suchy, bezdeszczowy dzień. Mokre rany są bardziej podatne na infekcje grzybowe.
Wiosenne cięcie malin jesiennych: Dla malin jesiennych uprawianych na jeden zbiór, wiosenne cięcie jest głównym i często jedynym zabiegiem (wycinamy wszystkie pędy tuż przy ziemi, patrz rozdział o strategiach cięcia malin jesiennych). Jeśli natomiast prowadzimy je na podwójne owocowanie, wiosną skracamy pędy pozostawione z jesieni na określoną wysokość (ok. 100-120 cm).
Przycinanie Młodych Roślin Po Posadzeniu: Start w Sezon
Moment posadzenia młodych sadzonek malin jest kluczowy dla ich przyszłego rozwoju i owocowania. Prawidłowe cięcie w tym momencie zapewnia im solidny start i stymuluje do wytwarzania silnych, produktywnych pędów.
Jak przycinać młode maliny po posadzeniu?
1. Cięcie stymulujące: Niezależnie od tego, czy sadzimy maliny letnie, czy jesienne, świeżo posadzone pędy skracamy do wysokości około 20-30 cm nad ziemią. Jeśli sadzonka ma bardzo słabe pędy, można ją przyciąć nawet tuż nad powierzchnią gruntu (10-15 cm).
2. Usuwanie pędów bocznych: Jeśli młoda sadzonka ma już jakieś pędy boczne, również je usuwamy.
3. Cel cięcia: Celem tego drastycznego cięcia jest zmuszenie rośliny do wypuszczenia silnych, nowych pędów z korzenia lub z pąków położonych nisko na pędzie. Te nowe pędy będą znacznie silniejsze i bardziej produktywne niż te, które były na sadzonce w momencie zakupu. Roślina nie będzie marnować energii na utrzymywanie starej, często nadmiernie wybujałej części naziemnej, lecz skupi się na budowaniu zdrowej podstawy.
4. Termin: Cięcie wykonujemy od razu po posadzeniu, zazwyczaj wczesną wiosną (marzec/kwiecień) lub jesienią (październik/listopad), w zależności od terminu sadzenia.
Dlaczego to takie ważne?
* Silny system korzeniowy: Cięcie pędów naziemnych po posadzeniu pozwala roślinie skoncentrować energię na rozwoju systemu korzeniowego, co jest fundamentem przyszłej witalności.
* Witalne pędy: Stymuluje wytwarzanie silnych, zdrowych pędów, które będą lepiej przygotowane do owocowania w kolejnych sezonach.
* Zapobieganie chorobom: Usuwanie słabych i potencjalnie uszkodzonych pędów zmniejsza ryzyko wprowadzenia patogenów do nowej uprawy.
Wiosna to także dobry czas na ogólne porządki w malinowisku – usuwanie chwastów, ściółkowanie i ewentualne nawożenie. Regularna obserwacja krzewów pozwoli szybko wychwycić ewentualne problemy i odpowiednio zareagować.
Narzędzia i Techniki Eksperta: Jak Przycinać Bezpiecznie i Skutecznie?
Prawidłowe przycinanie malin to nie tylko kwestia wyboru odpowiedniego terminu, ale także zastosowania właściwych narzędzi i technik. Używanie tępych, brudnych lub nieodpowiednich narzędzi może przynieść więcej szkody niż pożytku, prowadząc do uszkodzeń roślin, chorób i frustracji ogrodnika.
Wybór Odpowiednich Sekatorów i Narzędzi Ogrodniczych
Inwestycja w dobrej jakości narzędzia to podstawa. Należy pamiętać, że narzędzia te powinny być przede wszystkim ostre i czyste.
1. Sekator ręczny (jednoręczny): To podstawowe narzędzie każdego ogrodnika.
* Sekator z ostrzem mijającym (nożycowy): Idealny do cięcia młodych, zielonych pędów oraz delikatnych gałązek. Jego dwa ostrza mijają się jak nożyczki, co zapewnia czyste, precyzyjne cięcie, minimalizując zgniatanie tkanki roślinnej. Jest to preferowany typ do większości prac przy malinach. Pamiętaj, aby wybierać modele z ergonomicznymi uchwytami, które zmniejszą zmęczenie dłoni podczas dłuższej pracy.
* Sekator z ostrzem kowadełkowym: Charakteryzuje się jednym ostrzem tnącym i płaskim „kowadełkiem”, na którym opiera się cięta gałąź. Lepiej nadaje się do cięcia starszych, zdrewniałych i grubszych pędów, gdzie potrzeba większej siły. Może jednak nieco zgniatać tkanki, dlatego do cięć precyzyjnych i na młodych pędach lepiej używać sekatora mijającego.
2. Sekator dwuręczny (nożyce do gałęzi): Przydatny do usuwania bardzo grubych, zdrewniałych pędów, które mogą pojawić się w starszych malinowiskach lub u niektórych odmian. Dłuższe rączki zapewniają większą siłę dźwigni.
3. Piłka ogrodnicza: W rzadkich przypadkach, gdy pędy są wyjątkowo grube i zdrewniałe, sekatory mogą okazać się niewystarczające. Wtedy z pomocą przychodzi mała, składana piłka ogrodnicza.
4. Rękawice ochronne: Maliny, zwłaszcza starsze odmiany, mają kolce. Dobre, grube rękawice ogrodnicze są absolutnie niezbędne, aby chronić dłonie przed skaleczeniami i zadrapaniami.
5. Środek do dezynfekcji narzędzi: Alkohol etylowy (70%), denaturat, czy specjalne preparaty do dezynfekcji. To absolutny must-have!
Ważna uwaga: Czystość i ostrość narzędzi!
To jest punkt, którego nie można przecenić.
* Ostre narzędzia: Gwarantują czyste, gładkie cięcie, które szybko się goi. Tępe narzędzia miażdżą tkanki, co sprzyja rozwojowi chorób i utrudnia roślinie regenerację. Regularnie ostrz swoje sekatory!
* Czyste i zdezynfekowane narzędzia: Zawsze dezynfekuj narzędzia przed rozpoczęciem cięcia, a także po każdym usunięciu chorego pędu (np. z widocznymi plamami, zrakowaceniami). W ten sposób zapobiegniesz przenoszeniu patogenów z chorej rośliny na zdrową. Wystarczy przetrzeć ostrza szmatką nasączoną alkoholem.
Technika Usuwania Gałęzi i Przerzedzania Krzewów
Samo posiadanie dobrych narzędzi to połowa sukcesu. Równie ważna jest umiejętność ich prawidłowego użycia.
1. Czyste cięcie przy podstawie: Pędy, które usuwamy całkowicie (np. te, które owocowały u malin letnich, lub wszystkie pędy u malin jesiennych w strategii jednorazowego owocowania), wycinamy jak najniżej, tuż przy powierzchni ziemi. Nie pozostawiamy żadnych kikutów. Kikuty są martwą tkanką, która stanowi idealne wrota dla chorób i szkodników.
2. Cięcie pod kątem: Jeśli skracamy pędy (np. wierzchołki malin letnich lub malin jesiennych przy podwójnym owocowaniu), cięcie wykonujemy zawsze nad zdrowym pąkiem skierowanym na zewnątrz krzewu. Cięcie powinno być lekko ukośne (pod kątem ok. 45 stopni), aby woda opadowa nie zalegała na ranie i nie sprzyjała rozwojowi grzybów. Górny punkt cięcia powinien znajdować się około 0,5-1 cm nad pąkiem.
3. Przerzedzanie: Kluczowe jest utrzymanie odpowiedniej gęstości krzewów.
* Usuwanie odrostów korzeniowych: Maliny mają tendencję do tworzenia licznych odrostów korzeniowych. Te, które wyrastają poza wyznaczony rząd lub są zbyt liczne, należy systematycznie usuwać. Konkurują one o wodę i składniki odżywcze z głównymi pędami.
* Selekcja pędów: Zostawiamy tylko najsilniejsze i najzdrowsze pędy. Słabe, cienkie, karłowate pędy usuwamy, ponieważ nigdy nie dadzą obfitego plonu, a jedynie niepotrzebnie zagęszczają krzew.
4. Zapewnienie cyrkulacji powietrza: Prawidłowo przycięte maliny powinny mieć luźną strukturę, która umożliwia swobodny przepływ powietrza. Ma to ogromne znaczenie w profilaktyce chorób grzybowych, takich jak szara pleśń (Botrytis cinerea), która rozwija się w warunkach wysokiej wilgotności. Dobra wentylacja sprawia, że liście szybciej schną po deszczu czy rosie.
5. Dostęp światła: Rzadsze krzewy oznaczają lepszy dostęp światła słonecznego do wszystkich pędów i rozwijających się owoców. Owoce lepiej się wybarwiają, są słodsze i bardziej odporne na choroby.
Pamiętajmy, że przycinanie to operacja chirurgiczna na roślinie. Wykonana precyzyjnie i z dbałością o higienę, przyniesie oczekiwane rezultaty. Wykonana niedbale, może osłabić krzewy i narazić je na niepotrzebny stres.
